Choroby błędnika, jak je rozpoznać i leczyć

Błędnik to niewielka, ale niesamowicie istotna część naszego ucha. Odpowiada nie tylko za słuch, ale też za równowagę. Część z nas doświadcza jego niegroźnych dla zdrowia zaburzeń, w postaci choroby lokomocyjnej. Związane jest to z nieprzyjemnym uczuciem podczas przemieszczania się samochodem, samolotem lub statkiem. W dużej mierze dotyczy to dzieci, które często z tego wyrastają.

Błędnik to część ucha wewnętrznego. Rozróżniamy jego dwa rodzaje: błędnik błoniasty i kostny. Błędnik kostny wypełniony jest płynem zwanym przychłonką. W jego skład wchodzi przewód słuchowy wewnętrzny, przewody półkoliste i ślimak. W jego wnętrzu znajduje się błędnik błoniasty, wypełniony płynem zwanym śródchłonką. Przemieszcza się on, w zależności od tego, jak położona jest głowa. Odpowiedzialny jest też za odbieranie drgań falowych, które wywołują wrażenia słuchowe.

Zaburzenia błędnika będą miały wpływ na odbieranie bodźców słuchowych oraz na odbiór odczucia położenia naszego ciała w przestrzeni.

Jak rozpoznać objawy chorób błędnika?

Niezależnie od rodzaju schorzenia, niektóre z objawów będą wspólne. Składają się na nie:

  • zawroty głowy (szczególnie przy wstawaniu lub pochylaniu się)
  • nudności i czasem spowodowane nimi wymioty
  • trudności z utrzymaniem równowagi
  • szumy uszne (piski, szelesty, dzwonienie)
  • kłopoty ze wzrokiem, trudności ze skupieniem wzroku na jednym punkcie, oczopląs

Choroby błędnika

  1. Choroba lokomocyjna

Tak naprawdę nie jest to choroba, a przykra dolegliwość towarzysząca nam w podróży.

Polega na braku zgodności w odbieraniu bodźców wzrokowych i tych pochodzących z błędnika. Nasz wzrok rejestruje przemieszczanie się, natomiast błędnik dostaje informację, że jesteśmy w tym samym położeniu i wysyła ją do mózgu. Mogą pojawiać się wtedy nudności, zawroty głowy, wymioty oraz ślinotok. Sposobem na zapobieganie tym odczuciom może być zażycie odpowiednich środków farmakologicznych, unikanie jedzenia w podróży, picia gazowanych napojów oraz wystrzeganie się czytania.

  1. Zapalenie ucha wewnętrznego 

To stan zapalny, który spowodowany może być zarówno przez wirusy, jak i bakterie. Może rozwinąć się po przejściu zapalenia opon mózgowych, infekcjach ucha środkowego oraz jako powikłanie po operacji. Czasem pojawia się w przebiegu takich chorób jak odra, świnka, grypa, różyczka czy ospa. Leczenie obywać powinno się pod okiem lekarza.

  1. Choroba Meniere’a

Dość rzadka choroba, która objawia się szumami usznymi, zawrotami głowy, uczuciem wysokiego ciśnienia w uchu. Związana jest z nagromadzeniem się płynów w uchu wewnętrznym oraz wzrostem ich ciśnienia. Leczenie powinno odbywać się tylko pod okiem specjalisty laryngologa i polega na przyjmowaniu leków poprawiających krążenie krwi, odwadniających oraz redukujących zawroty głowy.

  1. Otoskleroza

To choroba związana ze zbyt dużym rozrostem tkanki kostnej w obszarze kosteczki słuchowej, która zostaje unieruchomiona. Przyczyny otosklerozy nie są do końca poznane, przypuszcza się, że ma swoje źródło w zmianach hormonalnych. Leczenie zazwyczaj związane jest z zabiegiem chirurgicznym. We wczesnych etapach choroby bardzo często pomocny będzie aparat słuchowy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *